Wat zijn het momenteel bizarre tijden. Door het corona virus ligt iedereens leven (op welke manier dan ook) redelijk op zijn kop! Je kunt niet meer werken op je vertrouwde plek. Kinderen zitten thuis en ouders moeten hun kinderen helpen met school. Hierdoor is het, voor de meeste van hen, een enorme puzzel om ook hun werk nog afgerond te krijgen. We kunnen niet meer sporten, lekker picknicken in het park, naar de speeltuin, met het gezin boodschappen doen, een uitje maken of bij opa en oma op bezoek. Gaan we er, bijvoorbeeld voor de noodzakelijke boodschappen, wel op uit, dan moeten we allerlei maatregelen in acht nemen om ervoor te zorgen dat we het virus niet verspreiden. En terecht hoor, maar er wordt dus momenteel nogal wat van ons aanpassingsvermogen gevraagd.

En dit is nog niet altijd zo makkelijk! Zo kunnen mijn kinderen al ruim 6 weken opa niet echt zien omdat hij in de risicogroep valt en we dus ook echt voorzichtig omgaan met zijn gezondheid. Natuurlijk hebben we o.a. met Pasen iets leuks gebracht bij mijn ouders en zien we ze zo af en toe aan de deur eventjes. Maar even lekker knuffelen en op visite gaan, dat lukt nu even niet. En dat vind ik best lastig.

En hoe zien jullie dagen eruit?!? Wij starten hier in de ochtend nu later. Om 9:00 uur ontbijt, 9:30 uur start met huiswerk. Doordat het momenteel lange dagen zijn en ik echt absoluut geen ochtendmens ben, heb ik me dat extra uurtje in de ochtend even gegund. Kids vinden het prima en mijn man doet toch zijn eigen ding, dus moet kunnen toch? Ik ervaar nu heel erg dat ik in de ochtend ‘aan’ ga en geregeld eigenlijk pas weer voor het slapen gaan ‘uit’ ga. Ofwel, hele dagen focus. In de ochtend met de kinderen, tussentijds zoek ik mijn minuutjes werk, boodschappen doen, huishouden nog een beetje bijhouden en dan ook nog ergens ‘echt’ voor mijn werk gaan zitten. Kortom, van mij mag de minister aankomende dinsdag wel weer besluiten dat de kinderen na de meivakantie weer naar school mogen…

Met al deze aanpassingen is het soms fijn om weer even een positief berichtje te ontvangen. Natuurlijk was ik afgelopen week jarig en dit heeft me weer een boost aan energie gegeven. Zo nu en dan krijg ik ook een lief kaartje in de bus. En dat doet een mens goed! Het doet mij in ieder geval goed.

Het is belangrijk om, in deze tijd, te laten weten dat je aan elkaar denkt. En ook als werknemer is het fijn wanneer je dan eens een berichtje van je baas ontvangt. Voor de Pasen kreeg ik het verzoek van een klant om relatiegeschenken te maken voor haar personeel. Gewoon een kleinigheidje, iets om wat posiviteit te brengen en haar mensen te laten weten dat ze aan hun denkt en ze even een hart onder de riem te steken. En hoe makkelijk dit kan zijn met alleen al een leuk idee! De klant wilde graag een kaart met een fijne boodschap hierin én daarbij zonnebloemzaden. Zonnebloemzaden die symbool staan voor het geloof in een zonnige toekomst. Daarnaast doet ze aan iedereen oproep om mee te doen aan de zonnebloem challenge. ‘Wie kweekt de langste zonnebloem?’ Eén keer per maand wordt gevraagd een foto door te sturen. Eind augustus, wanneer die ‘zonnige toekomst’ hopelijk weer daar is, wordt dan de winnaar gekozen van de langste ‘zon’nebloem van het bedrijf. Hoe leuk is dit?

Wil jij nou, net als bovenstaande klant, jouw personeel ook een hart onder de riem steken? Schroom dan niet om contact met me op te nemen. Ik kijk graag met je samen wat de mogelijkheden zijn.

Dan rest mij enkel nog te zeggen, geniet van het weekend en van elkaar! #stayhomeandstaysafe